(XML(eXtensible Markup Language
XML يک تکنولوژی است که به شکل گسترده از آن پشتيبانی می شود، همچنين فايل XMLبه صورت Open است به اين معنی که تعلق به شرکت خاصی ندارد. اولين بار در کنسرسيوم WWW يا W٣C در سال ١٩٩۶ برای ساده کردن انتقال ديتا ايجاد شده است
با گسترده شدن استفاده از وب در دهه ٩۰ کم کم محدوديت های HTML مشخص شد. ضعف HTML در توسعه پذيری ( قابليت اضافه و کم کردن خواص ) و ضعف آن در توصيف ديتاهايی که درون خود نگهداری می کند برنامه نويسان را از آن نا اميد کرد. همچنين مبهم بودن تعاريف آن باعث شد از توسعه يافتن باز بماند. در پاسخ به اين اشکالات W٣C يک سری امکانات را در جهت توسعه HTML به آن افزود که امکان تغيير ساختار متنهای HTML مهم ترين آن است. اين امکان را CSS يا Cascade Style Sheet می نامند.
اين توسعه تنها يک راه موقتی بود. بايد يک روش استاندارد شده، توسعه پذير و داری ساختار قوی ايجاد می شد. در نتيجه W٣C XML را ساخت . XML دارای قدرت و توسعه پذيری SGML يا Standard Generalized Markup Language و سادگی که در ارتباط در وب به آن نياز دارد است.
استقلال اطلاعات يا جدا بودن محتوا از ظاهر يک مشخصه برای XML به حساب می آيد. متنهای XML فقط يک ديتا را توصيف می کنند و برنامه ای که XML برای آن قابل درک است – بدون توجه به زبان و سيستم عامل – قادر است به اطلاعات درون فايل XML هر گونه شکلی که مايل است بدهد. متنهای XML حاوی ديتا هستند بدون شکل خاص بنابراين برنامه ای که از آن می خواهد استفاده کند بايد بداند که چگونه می خواهد آن اطلاعات را نمايش دهد. بنابراين نحوه نمايش يک فايل XML در يک PC با PDA و تلفن همراه می تواند متفاوت باشد.
وقتی يک برنامه با متن XML مواجه می شود بايد مطمئن باشد که آن متن حاوی ديتای مورد نظر خود است. اين اطمينان توسط برنامه هايی با نام XML Parser حاصل می شود. تجزيه کننده ها دستورات متن XML را بررسی می کنند. همچنين آنها به برنامه کمک می کنند تا متن های XML را تفسير کند. به صورت اختياری هر متن XML می تواند به متن ديگری اشاره کند که حاوی ساختار فايل XML اصلی باشد. به آن متن XML دوم DTD يا Document Type Definition گفته می شود.
وقتی فايل XML به DTD اشاره می کند برنامه تجزيه کننده فايل اصلی را با DTD بررسی می کند که آيا به همان ساختاری که در DTD توصيف شده شکل گرفته است يا خير. اگر يک تجزيه کننده XML بتواند يک متن را به درستی پردازش کند متن XML نيز به شکل صحيحی فرمت شده است.
وقتی که اکثر نرم افزار ها امکانات وبی خود را افزايش دادند اين طور به نظر می آيد که XML به عنوان يک تکنولوژی جهانی برای فرستادن اطلاعات بين برنامه های انتخاب شود. تمامی برنامه هايی که از XML استفاده می کنند قادر خواهند بود که XML ِ همديگر را بفهمند. اين سطح بالای تطابق بين برنامه ها باعث می شود که XML يک تکنولوژی مناسب برای وب سرويس باشد، چون بدون اينکه احتياج به سيستم عامل و سخت افزار يکسان باشد می تواند اطلاعات را جابجا کند.